Ons voedselbos
In het najaar van 2026 zetten we de eerste stappen voor ons eigen voedselbos. Op ruim één hectare grond willen we een plek laten ontstaan waar natuur en voedselproductie vanzelfsprekend samengaan.
We beginnen rustig en planten het bos stap voor stap aan. Niet alles hoeft meteen vol te staan. Juist de tijd krijgt hier de ruimte om het bos zich te laten ontwikkelen tot een gevarieerd geheel van bomen, struiken, planten en bloemen.
Voor ons staat de natuur voorop. We willen de biodiversiteit vergroten en een plek creëren waar allerlei dieren voedsel en beschutting kunnen vinden. Vogels, insecten, kleine zoogdieren en andere dieren horen er net zo goed bij als de planten die we uiteindelijk zelf kunnen oogsten.
En hoewel het in de eerste jaren vooral een kwestie van opbouwen en groeien zal zijn, kijken we ook naar de langere termijn. Uiteindelijk willen we dat het voedselbos voldoende oplevert om het onderhoud ervan te bekostigen en er een inkomen mee te kunnen verdienen. Dat zien we als een belangrijk onderdeel van echte duurzaamheid: een mooi en waardevol stukje natuur dat zichzelf uiteindelijk ook in stand kan houden.
We hebben geen haast. Een voedselbos heeft tijd nodig. Wij zijn vooral benieuwd wat er de komende jaren gaat ontstaan.
Verbinding met de natuur
Voor ons is het voedselbos meer dan een plek waar we voedsel verbouwen. Het is ook een manier om onze verbinding met de natuur terug te vinden.
Als westerse mens zijn we die verbinding voor een groot deel kwijtgeraakt. We leven veelal binnen, kopen ons voedsel in winkels en zijn gewend geraakt aan een wereld waarin de natuur vooral iets is waar we naar kijken. Een voedselbos nodigt uit om weer onderdeel te worden van die natuur.
Je gaat anders kijken wanneer je regelmatig tussen de bomen en planten loopt. Je ziet welke boom het goed doet en welke extra aandacht nodig heeft. Je merkt wanneer de bodem te droog is, wanneer er meer leven ontstaat en wanneer planten elkaar beginnen te ondersteunen. Je leert de seizoenen weer kennen en ontdekt dat een plek voortdurend verandert.
En misschien gebeurt er nog iets anders. Planten en bomen lijken op een bepaalde manier te reageren op de aandacht waarmee je naar ze kijkt en voor ze zorgt. Niet alleen doordat je ze water geeft, snoeit of de bodem verbetert, maar ook doordat je er werkelijk aanwezig bent. Wij ervaren dat als een vorm van uitwisseling: wij geven aandacht aan het voedselbos en het voedselbos geeft ons iets terug.
Of dat nu menselijke energie, aandacht, aanwezigheid of simpelweg een andere manier van kijken wordt genoemd, voor ons is het een belangrijk onderdeel van wat een voedselbos bijzonder maakt.
Het gaat uiteindelijk niet alleen om wat het bos ons aan voedsel geeft. Het gaat ook om wat het ons leert: weer kijken, luisteren, wachten, verwonderen en onderdeel zijn van een groter geheel.
Dat is voor ons misschien wel de belangrijkste oogst van het voedselbos.